Stefan Colin is trainer zelfregie en persoonlijk leiderschap voor gemeenten, bedrijven en zorginstellingen in Noord-Holland. Daarvoor zat ik twintig jaar in sales en operationeel management. Hier leg ik uit wat er tussen die twee in is gebeurd.
Ze kwam binnen met gebogen schouders en een stem die nauwelijks boven fluisteren uitkwam. Vijf bijeenkomsten later stond daar iemand anders. Nieuw outfit. Rechte rug. Ogen die straalden. Alsof ze een rugzak van twintig kilo had afgezet en voor het eerst in jaren weer rechtop kon staan.
Dat is waar ik voor werk. Niet voor mooie evaluatieformulieren. Voor dat moment.
Mijn loopbaan begon in de beveiliging. Bij bedrijven als International Security Agency en G4S werkte ik me op van accountmanager naar salesmanager en uiteindelijk Manager Operations. Teams van zo’n vijfenzeventig mensen.
Ik wist hoe je processen draaiende houdt. Hoe je stuurt op cijfers. Hoe je mensen aanstuurt zonder dat ze afhaken.
Maar er knaagde iets. Het werk klopte op papier. Het klopte minder van binnen.
Ik nam bewust een jaar uit. Niet om uit te rusten maar om uit te zoeken wat er kloppen moest.
HBO PRT bij Aumm, daarnaast opleiding tot academisch coach. Anders leren kijken naar wat mensen beweegt en wat hen beperkt.
Eerst eigen praktijk verliesverwerking in Hoorn. Daarna groepstrainingen via Indigo (Parnassia Groep). Sinds 2022 volledig zelfstandig.
“In groepen bereik je meer mensen maar belangrijker: het leren is effectiever. Deelnemers herkennen zich in elkaar. Ze oefenen met elkaar. Dat verdiept het effect op een manier die een-op-een coaching niet haalt.”
De 8,6 is een gemiddelde over 905 deelnemers. In gemeente Hoorn (2024-2025) trainde ik 135 mensen, gemiddeld een 9,0 (bekijk de case study).
Omdat er in een groep iets gebeurt wat in een één-op-één gesprek niet kan.
Deelnemers oefenen mét elkaar. Grenzen aangeven, een lastig gesprek voeren, een gedachte hardop onderzoeken. Dat is iets anders dan erover praten met één iemand tegenover je.
Daar komt bij: wat iemand in zichzelf herkent bij een ander, landt dieper dan wat een trainer erover zegt. In een groep versnelt dat proces. Dat is waarom ik deze overstap heb gemaakt.
Veel trainers werken met een methode en passen die toe. Ik werk andersom: ik begin bij wat deelnemers meebrengen en bouw de training daarop.
Dat vraagt meer van mij als trainer maar levert meer op voor deelnemers.
Mijn achtergrond als therapeut helpt daarbij. Ik hoor wat onder een vraag ligt, ook als dat niet hardop gezegd wordt.
Ik heb een opleiding lichaamsgerichte psychotherapie gedaan en vijf jaar als therapeut verliesverwerking gewerkt in eigen praktijk.
Daar ontwikkelde ik een kortdurende aanpak waarin cliënten vaak al binnen drie sessies weer perspectief en draagkracht ervoeren. Die achtergrond neem ik mee in mijn werk als trainer.
Verlies en onderstroom herken ik snel, ook als dat niet expliciet benoemd wordt.
Drie dingen: inzicht, ervaring en beoefening.
Inzicht door psycho-educatie.
Ervaring is tweeledig: deelnemers ervaren waardoor ze zichzelf klemzetten en wat er gebeurt als ze het anders aanpakken. Dat beklijft.
Ook beoefenen we technieken. Soms alleen, soms in tweetallen, soms met de hele groep.
Nee, daar doe ik nu niet meer aan. Mijn werk bestaat uitsluitend uit groepstrainingen in opdracht van gemeenten, bedrijven en zorgpartners. Individuele vragen verwijs ik door naar collega’s.
Vertel me wat er speelt. Dan denk ik mee. Geen formaliteiten, wel snel duidelijkheid of we iets voor elkaar kunnen betekenen.